A man with his arms out and hands out
14 stycznia 2026

Hashimoto, insulinooporność, PCOs - jak są ze sobą powiązane?

Dlaczego coraz więcej kobiet słyszy kilka diagnoz jednocześnie?

PCOS, Hashimoto i insulinooporność bardzo często występują razem. Choć w medycynie akademickiej klasyfikowane są jako odrębne jednostki chorobowe, coraz więcej badań oraz obserwacji klinicznych wskazuje, że w wielu przypadkach są one różnymi manifestacjami tego samego, głębszego zaburzenia regulacji organizmu.

Z perspektywy biologii systemowej ciało nie funkcjonuje w oddzielnych modułach. Układ hormonalny, nerwowy, odpornościowy i metaboliczny tworzą jeden, wzajemnie powiązany system. Gdy przez długi czas działa on w warunkach przeciążenia, organizm zaczyna adaptować się do stresu kosztem równowagi.

Wspólny mianownik PCOS, Hashimoto i insulinooporności

Przewlekły stres i przeciążony układ nerwowy

Jednym z najważniejszych czynników łączących te zaburzenia jest przewlekły stres – zarówno psychiczny, jak i fizjologiczny. Długotrwałe pobudzenie osi podwzgórze–przysadka–nadnercza (HPA) prowadzi do zaburzeń wydzielania kortyzolu, co bezpośrednio wpływa na:

  • gospodarkę hormonalną

  • wrażliwość insulinową

  • funkcjonowanie tarczycy

  • cykl menstruacyjny i owulację
     

Badania Chrousosa (2009) oraz Tsigosa (2016) pokazują, że bez regulacji układu nerwowego organizm nie jest w stanie utrzymać stabilnej równowagi hormonalnej.

Stan zapalny jako tło zaburzeń

Coraz więcej publikacji naukowych wskazuje, że PCOS, Hashimoto i insulinooporność łączy przewlekły, niski stan zapalny.

  • González (2012) opisał rolę zapalenia w PCOS

  • Hotamisligil (2017) wprowadził pojęcie metaflammation jako kluczowego mechanizmu insulinooporności

  • Ruggeri i wsp. (2014) wskazali na związek zapalenia z autoimmunologicznymi chorobami tarczycy
     

Bez obniżenia stanu zapalnego organizm nie wraca do trwałej regulacji, nawet jeśli poszczególne parametry chwilowo się poprawiają.

Mitochondria i energia komórkowa

Przełomowe znaczenie w zrozumieniu tych zależności mają badania nad mitochondriami.

Dr Martin Picard (Columbia University) w publikacjach z lat 2014, 2018 i 2022 wykazał, że mitochondria nie są jedynie „elektrowniami komórki”, ale pełnią rolę centralnego regulatora funkcjonowania organizmu. Reagują one bezpośrednio na stres i wpływają na:

  • gospodarkę hormonalną

  • odpowiedź immunologiczną

  • procesy zapalne

  • zdolność organizmu do regeneracji
     

Gdy mitochondria są przeciążone, ciało traci zdolność do samoregulacji. To właśnie ten mechanizm często leży u podstaw PCOS, Hashimoto i insulinooporności.

Czym jest fotobiomodulacja i dlaczego działa systemowo?
 

Fotobiomodulacja (PBM – Photobiomodulation Therapy) to technologia oparta na oddziaływaniu określonych długości fal światła na organizm człowieka. Jej mechanizmy zostały szeroko opisane przez dr Michaela R. Hamblina (Harvard Medical School) w badaniach z lat 2016, 2017 i 2020.

Światło działa tu nie jak lek, lecz jak informacja biologiczna. Poprzez stymulację konkretnych punktów na ciele uruchamia naturalne procesy samoregulacji organizmu, bez ingerencji chemicznej i bez obciążania układów.

Badania wskazują, że fotobiomodulacja:

  • wspiera funkcjonowanie mitochondriów

  • zwiększa produkcję energii komórkowej (ATP)

  • moduluje procesy zapalne

  • wspomaga regulację układu nerwowego i hormonalnego
     

Technologia ta jest nieinwazyjna, bezpieczna i może być stosowana w warunkach domowych.

Więcej na temat metody Naturalnej Aktywacji Regeneracji oraz tego, jak działa technologia światła w praktyce, przeczytasz w zakładce Medycyna Regeneracyjna.

Dlaczego podejście objawowe często nie wystarcza?

Medycyna akademicka koncentruje się głównie na leczeniu objawów: regulacji hormonów, poziomu glukozy czy parametrów tarczycowych. Choć bywa to konieczne, często nie uwzględnia przeciążenia systemowego organizmu.

Efektem jest poprawa jednego wskaźnika przy jednoczesnym utrzymywaniu się innych dolegliwości. Bez odbudowy zdolności regulacyjnych ciała trwała poprawa jest trudna do osiągnięcia.

Co oznacza podejście systemowe?

Podejście systemowe zakłada, że:

  • ciało działa jako całość

  • regulacja hormonalna zależy od energii komórkowej

  • kluczowe znaczenie ma obniżenie stresu i stanu zapalnego

  • organizm posiada naturalną zdolność do samonaprawy, jeśli otrzyma właściwe warunki
     

To właśnie na tym poziomie działają technologie oparte na fotobiomodulacji.

Jak zrobić pierwszy krok?

Zrozumienie mechanizmów to początek. Kolejnym krokiem jest przyjrzenie się własnemu organizmowi i temu, co komunikuje poprzez objawy.

Jeśli chcesz sprawdzić, co Twoje ciało próbuje Ci powiedzieć, możesz skorzystać z autorskiego formularza analizy, który pozwala spojrzeć na objawy w sposób całościowy i świadomy. Znajdziesz go tutaj.

 

Zobacz także:

Cisza jako biologiczny sygnał regeneracji

Zanim zaczniesz realizować postanowienia noworoczne - usuń blokady w ciele

Kontakt

Menu

Social Media

A website created in the WebWave website builder